" ZOUTELANDE DOOR DE JAREN "

    De schrijver van de 'Walcherse Arcadia zegt dat Zoutelande en Werendijke twee onderscheiden heerlijkheden waren, bevattende 588 gemeten en 280 roeden en behorende aan de stad Vlissingen.
Het schijnt dat de heerlijkheid Zoutelande voor een groot deel heeft toebehoort aan ridder Hendrik van Zoutelande. op het laatst van de 16e eeuw was ze in handen van de bastaard kinderen van Hertog Philips.
    Na in latere jaren in diverse handen te zijn overgegaan lezen wij dat op 16 oktober 1617 deze in bezit kwamen van de stad Vlissingen, die haar in 1587 bij publieke veiling voor fl. 1250,- heeft verkocht aan Mr.J.Strooband Janse wiens dochter later de heerlijkheid in eigendom verkreeg.
    

De kerk in Zoutelande (parochie) was een dochterkerk van de kloosterkerk te Werendijke.  en omstreeks  in 1270 gesticht.

Zoutelande 1792
Gewassen tekening door J.Bulthuis.

Als  rooms-katholieke kerk, gewijd aan de heilige Catharina, kreeg de kerk in 1279 haar eerste pastoor, Willem Cortvrient. Oorspronkelijk bestond deze kerk  uit 2 beuken en een koor, het was een z.g. " Hallenkerk ".  Met veel kerken op Walcheren werd ook deze kerk,, tijdens de belegering van Middelburg in 1574 zwaar beschadigd. Een van de hallen en het koor werden daarna gesloopt. In 1738 werden kerk en toren grondig gerestaureerd.

Een ander monument is de Willibrordusput.
De Willibrordusput  was gevuld met brak water. Volgens de legende had Willibrord deze waterbron gegraven in 694, toen hij uit Ierland naar deze 'heidense' gewesten was gegaan om het evangelie te verkondigen 
De put is sinds er een dijk ligt voor het dorp verplaatst.

De bewering dat de put enkele malen zou zijn verplaatst berust zuiver op fantasie en kon nooit worden bewezen; in geen enkel archiefstuk wordt hierover gerept.

Ook voor drinkwater heeft hij nooit dienst gedaan, want het water was brak.
Bij vloed stond het water in de put iets hoger dan bij eb. Blijkbaar oefende de druk van het zeewater hierop invloed uit.

Op de foto zien we de put half in de duinen liggen wat de situatie was voor dat er een dijk voor het dorp werd aangelegd en de Willibrordusput moest worden afgebroken.

Dit was voor de Molen, ons volgende monument, niet van toepassing.